W ruiny dawnego miasta, gdzie budynek telewizji
stoi jak grób, nowa rzeczywistość rządzi się
nowymi prawami. Energia pochodzi z głębi ziemi,
ale kieruje ją tylko Krajowy Związek Górnictwa —
tajne stowarzyszenie, które decyduje, kto ma
światło, a kto cienie. Mężczyźni z wydziału
bezpieczeństwa są strażnikami tej nowej władzy,
a ich przywódca, Jan Nowak, przekonany jest, że
zdrada niszczy wszystko, co mu pozostało.
Jan odkrywa, że jego siostra, Agata, pracuje w
tajnym laboratorium pod miastem. Przed laty jej
partner, uczony profesor, zginął w eksperymencie
z nową formą energii. Wtedy Agata została
uwięziona i osadzona w zaklętym rejonie miasta.
Teraz, gdy Jan dowiaduje się, że ona sama
pracuje nad nowym źródłem energii, czuje się
zawiedziony. To test lojalności — czy może on
zaufać osobie, której nie rozumie?
Jego decyzja prowadzi do groteskowej sceny:
Agata, uzbrojona w narzędzia, które kiedyś
tworzyła dla brata, otwiera drzwi do
laboratorium. Jan patrzy, jak jego siostra
wpuszcza tam obcych, ludzi, których on sam
kiedyś prześladował. Groteska nie tknie tylko
ich relacji — nowe źródło energii, które Agata
odkryła, powoduje, że miasto zaczyna się
zmieniać. Budynki rosną, ale zimno trwa bez
końca. Ludzie padają, a ich ciała zamieniają się
w coś niemal organicznego, zielonego i śliskiego.
Jan zostaje osadzony w samotnej kamienicy, gdzie
jego nowa misja to śledzenie tych, którzy
opuszczają miasto. Ale gdy w końcu znajduje
Agatę, nie ma już żadnego słowa. Ona nie chce go
słuchać. Test lojalności nie został pokonany —
zdrada bliskich była tylko początkiem. Mściciel,
który szukał sprawiedliwości, znalazł tylko nowy
sposób na bunt.
Znowu pada deszcz, ale teraz wygląda inaczej —
jakby płakała ziemia.
