Wiosna 1938 roku. Polska wciąż odzyskuje
tożsamość po I wojnie światowej. W krakowskich
laboratoriach naukowcy eksperymentują z
urządzeniem o nazwie "Pamiętnik".
Przeznaczone
do przekazywania wspomnień, zaczyna
przekształcać rzeczywistość. Właściciel
klasztornego majątku, który nie ma żadnych
zasiłków, wykorzystuje je do skradzenia własnej
córki. Dziewczyna, która nie pamięta swojego
dzieciństwa, zostaje wciągnięta w system, gdzie
każdy zapamiętany moment może zostać zmieniony.
Rozdzielone karty papierowe zapisane w języku
maszynowym zaczynają się przeplatać z
rzeczywistością. W domu rodzinnym, które zostało
zamienione w centrum badawcze, młoda kobieta
znajduje ślady swojej przeszłości, ale nie
potrafi ich rozpoznać. Ktoś inny – jej ojciec –
staje się obcego człowieka, który zapomniał, że
kiedyś był kimś więcej niż tylko inżynierem.
W trakcie poszukiwań, dziewczyna odkrywa, że jej
córka została przeniesiona do czasu, gdy
technologia jeszcze nie była w pełni
kontrolowana. Tam, gdzie nowe urządzenia mogą
tworzyć nowe rzeczywistości, a stare znikają.
Znajduje ją w mieszkaniu, które nie istniało
przed tygodniem. Dziecko nie pamięta jej imienia,
ale zna jej głos.
Ostatni krok to decyzja: czy przywrócić
rzeczywistość, w której córka nie pamięta swojej
matki, czy pozostawić ją w miejscu, gdzie obie
mają przyszłość. W chwili, gdy urządzenie
zatrzymuje się, dziecko patrzy na nią z pustym
wzrokiem. Nie pamięta. Nie pamięta niczego. Ale
ona pamięta wszystko.
