Współczesne miasto wstrząsa się po wypadku
tramwaju. Cyniczny detektyw, który odmawia pracy
z rządowymi sprawami, zostaje zaangażowany przez
starszego kolegę. Znaleziono kobietę, której
twarz nie można rozpoznać — tylko pamiątkowy
krążek z napisem "Tajemnica rodowa" w dłoni.
Kobiety w jego kancelarii zaczynają przysyłać
kopie dokumentów z archiwum, wszystkie
zawierające to samo słowo: "zemsta". Detektyw
odkrywa, że kobieta to córka znienawidzonego
polityka, który zniknął w 1939 roku. Wszystkie
jego dokumenty zostały zniszczone, ale jedna
kartka z rękopisem pozostaje: "Nie zapomnij, co
było przed tym".
W nowoczesnym mieszkaniu kobiety znajduje się
pokój, którego ściany są pokryte symbolami z
czasów międzywojennych. Nie pamięta, jak się tam
dostała, ale pamięta, że widziała ten sam wzór w
dzieciństwie. Detektyw szuka w archiwach i
odkrywa, że jej ojciec był członkiem ukrytego
klanu, który używał magii jako narzędzia
politycznego.
Zmienia się sposób funkcjonowania systemu
informacji. Nowe prawo nakazuje, by każdy
dokument cyfrowy miał podpisany kod
zabezpieczający. Kobieta, mimo amnezji, potrafi
go odgadnąć. Detektyw próbuje ją przywrócić do
zdrowia, ale ona zaczyna się wspominać – nie
jako kobieta, ale jako dziewczynka z 1939 roku,
która uciekła z domu po ataku.
W nowoczesnej siedzibie klanu, ukrytej w ruinach
dawnego pałacu, odkrywają zniszczony portret
kobiety z tajemniczym wzorem na ramie. Detektyw
zauważa, że jego własna karta identyfikacyjna ma
ten sam symbol. Zaczyna się zastanawiać, czy nie
jest jego potomkiem.
Kobieta zaczyna pamiętać więcej. Widzi swojego
ojca, który wiedział, że jego życie będzie miało
koniec, więc ukrył swoją pamięć w zimnym pokoju.
Detektyw musi wybrać: zabrać ją do nowoczesnego
szpitala, gdzie może stracić resztę wspomnień,
czy zostawić ją w ruinach, gdzie może odkryć
prawdę.
W końcu kobieta wybiera samą siebie. Wchodzi do
zimnego pokoju i powtarza wzór, który była w
stanie pamiętać. Ściany zaczynają się otwierać,
a w środku znajduje się mapa z zaznaczonym
miejscem – stare grobowce w lesie. Detektyw
idzie z nią, ale gdy zbliżają się do miejsca,
zatrzymuje się. Nie może tego zrobić.
Kobieta idzie sama. W grobowcu znajduje szczątki
człowieka, który wygląda dokładnie jak jej
ojciec. W jego dłoni jest skórzana torebka z
dokumentami. Otwiera ją i znajduje list, który
mówi, że ona nie jest jego córką, ale jego
wnuczka. Dziecię, które zostało ukryte przez
innych, by zachować tajemnicę.
Zimny pokój zamyka się za nią. Detektyw czeka z
dala, wiedząc, że teraz to on nie pamięta
niczego.
