W Krakowie, pod czarnym niebem, w dawnym domu
rodzinnym, Jarek Kowalczyk znajduje starą księgę.
W jej stronach opisane są sekrety jego przodków —
morderców i czarodziejów. Nadprzyrodzone moce,
które kiedyś dali im siłę, teraz zaczynają się
budzić ponownie.
Jarek, samotny wilk od lat, odrzucił wszystko,
co było częścią jego rodziny. Teraz jednak, po
śmierci ojca, który zginął w dziwnych
okolicznościach, musi się zmierzyć z
przeszłością. Znajduje stary amulet, który
zapala się przy dotknięciu. Moc, która go otacza,
jest jak ogień — rozgrzewa, ale może spalić.
Księga mówi o przeklętej linii, której
członkowie mieli moc nad ludźmi, ale też
cierpieć za to grozę. Jarek zostaje zaatakowany
przez ducha, który był jego bratem. Nie ma
wyjścia — musi uciec z domu, zostawiając za sobą
wszystko, co kiedyś było jego.
W Warszawie, w mieszkaniu na skraju miasta,
Jarek odkrywa, że intryga nie kończy się na nim.
Inni, którzy znali przeszłość jego rodziny,
zaczynają go śledzić. Groteskowe postacie z
przeszłości — czarodziejki, szpiedzy, zabójcy —
powracają w nowoczesnym świecie, by rozegrać
swój bunt przeciwko czasowi.
Jarek zrozumie, że powrót do korzeni nie znaczy
powrotu do bezpieczeństwa. Moc, którą odkrył,
nie jest darzem — to obowiązek. I choć wie, że
będzie musiał zapłacić za to życie, decyduje się
na walkę.
Na Wawelu, podczas wieczornej mszy, Jarek
wchodzi na wieżę. Czeka go moment, który zmieni
historię. Ostatnia strona księgi opisuje, jak
jedna z jego linii mogła zostać usunięta z
przemiany. Teraz, znowu, on musi zdecydować —
czy zniszczyć moc, czy ją użyć.
Odpowiedź pada w formie płomienia. Wieża płonie.
Jarek zostaje w ciemności, a za nim — cisza.
Świat nie jest już taki, jakim był.
