Lisboa, 1923 – miasto w pułapce magii, gdzie
kamienie mówią, a słońce świeci tylko dla
wybranych. W centrum stoją ruiny katedry, jej
ściany obłożone runami, które przestały działać.
Tu mieszka Marta, córka szlachcica, który zginął
w walce z czarnym bractwem. Od tamtej pory żyje
w cieniu, pochowana w spadku i obietnicach,
które nikt nie spełnił.
Jednego dnia, podczas uroczystości na cześć
świętego Jana, w katedrze znika dziecko z ulicy
– chłopiec o imieniu Kuba, którego rodzice byli
przywódcami oporu przeciwko czarodziejom. Marta,
która przez lata ukrywała swoją moc, zostaje
oskarżona o porwanie. Wśród murów, gdzie runy są
martwe, a światło słoneczne nie dotyka ziemi,
zaczyna robić to, co niedozwolone: czyta
zaklęcia, które zostały zabronione po upadku
starszych czarodziejów.
Zaklęcie powrotu nie działa, ale za to zaczyna
działać zaklęcie widzenia – Marta widzi
przyszłość, w której Kuba ginie, jeśli nie
znajdzie klucza do katedry. Klucz ten leży w
ręce samej Czary, władczyni czarnych bractw,
która walczy o przejęcie magii. By go zdobyć,
Marta musi wejść do serca katedry, miejsca,
gdzie runy zniszczone, a czas stoi w miejscu.
W środku, pod sklepieniem z twarzami zmarłych,
znajduje się drzwi, które otwierają się tylko
dla tych, którzy płacą cenę. Marta płaci用自己的
krwią, żeby otworzyć drzwi. Na drugim końcu –
Kuba, więźniem Czary, który już nie ma siły.
Marta wyciąga klucz, który jest jej własnym
sercem, i oddaje go chłopcu.
Kuba ucieka, ale jego ciało pozostaje w ruinach.
Marta wraca, zmieniona, znowu bez mocy, ale z
nowym przeznaczeniem – nie jako ofiara, ale jako
bohaterka. Wszystko, co zrobiła, było zemstą,
intrygą, buntowniczym wyborem. Świat zmienia się,
a ona już nie potrzebuje run.
Czas znowu rusza, a katedra zniknęła, jakby
nigdy nie istniała.
