W kraju, gdzie magia powróciła po wielkiej
katastrofie, władza jest rozdzielona między
trzech pretendentów do tronu. Zgorzkniony mentor,
Janusz Kowalski, był kiedyś jednym z
największych czarodziejów, ale jego dawny uczeń,
nowy książę, wykorzystał jego słabości i
zostawił go w ruinach. Teraz, gdy wojna o tron
dopiero się zaczyna, Janusz zostaje wywołany do
dworu jako doradca – nie dlatego, że został
zaproszony, lecz dlatego, że jego moc nadal
działa, choć już nie kontroluje jej on.
Na wieczornej uczcie, podczas której trzej
pretendentowie muszą udowodnić swoją wartość,
zjawia się dziwny cień – niemal żywotny, który
zabija najbardziej ambitnego rywala, niszcząc
jego magię. Janusz rozpoznaje to jako efekt
starego zaklęcia, które nie zostało nigdy
całkowicie zniszczone. Wiedząc, że jego własna
moc może zostać wykorzystana, decyduje się
zagrać w grę, której reguły są nieznane nawet mu.
Zaklęcie wymaga ofiary – nie człowieka, lecz
wspomnienia. Janusz musi oddać coś z przeszłości,
by odbudować siłę, którą stracił. W chwili, gdy
decyduje się rzucić swoje wspomnienie o stracie
córki, cień zaczyna go zmieniać. Jego twarz
staje się bardziej szara, a oczy zaczerwienione
jak ogień. Gdy w końcu pojawia się przed
księciem, nie jako doradca, lecz jako nowa forma
– czarny wróżba, która nie służy nikomu, tylko
samej sobie.
Rywalizacja o tron przechodzi w coś innego – w
bunt przeciwko samemu systemowi, w którym władza
była tylko iluzją. Janusz nie zwycięża, ale nie
ginie. Zostaje częścią nowej rzeczywistości, w
której magia nie jest narzędziem, lecz
przeżyciem. W ostatnim momencie, gdy wszystko
wydaje się stracone, zauważa, że cień, którego
tworzył, ma własną wolę – i nie jest gotowy, by
ją zniszczyć.
