W Krakowie 1976 roku, w czasach ograniczonego
dostępu do edukacji i cenzury, młody malarz
pochodzi z rodziny przemoczonej w kulturze buntu.
Jego ojciec, znany aktywista, zostaje
aresztowany za udział w protestach. Chłopak
ucieka, zostawiając za sobą dom i rodzinę.
Wędruje na zachód, gdzie spotyka się z dawnym
kolegą z szkółki, teraz wykładowcą na
Uniwersytecie Jagiellońskim.
Wymuszone przez los, przyjmuje jego tożsamość —
„profesor Kowalski”. W nowej roli musi nie tylko
udawać uczonych, ale też ukrywać swoje obrazy,
które mogą być traktowane jako subwercyjne.
Napięcie narasta, gdy jedna z jego prac trafia
do kolekcji prywatnej, a jej autentyczność
zostaje podejrzeniowa.
Jego mentor, zgorzkniony były artysta, który sam
kiedyś musiał ukryć talent pod maską
bezinteresownego człowieka nauki, czuje się
odpowiedzialny za chłopaka. Podczas jednego z
spotkań, pod wpływem alkoholu, rozpoznaje w nim
swego dawnego siebie. Wtedy zdradza mu sekret:
tajemniczy klub artystów, który działa w cieniu
cenzury.
Napięcie osiąga zenit, gdy władze zaczynają
śledzić „profesora Kowalskiego” – nie tylko ze
względu na jego prace, ale i dlatego, że wiedzą,
że ktoś w cieniu ruchu oporu przetrwał. Mentor,
widząc, że jego uczeń ma już własny talent,
decyduje się go zostawić.
Chłopak zostaje sam. Musi teraz wybierać:
uciekać, czy użyć zdobytej wiedzy, by pomóc
innym. Zostawia za sobą wszystko – nawet imię.
Teraz jest kimś innym.
