Zamknięta województwo, 1927. Wioska Święty
Kacper, otoczona lasami i nienawistnymi
legendami, żyje na skraju upadku. Jan Nowak,
milczący obrońca, nie pyta się, dlaczego
klasztor został zamknięty przez nowe władze.
Wiedział tylko, że jego ojciec był jednym z
ostatnich mnichów, którzy opiekowali się nad
grobem starodawnego księcia.
Wioska zaczyna przyciągać dziwnych ludzi —
obcych z miasta, zbrojnych strażników i
duchownych, którzy nie chcą mówić o swoich
celach. Jan widzi to, ale milczy. Jego córka,
Ewa, zaczyna śledzić ślady po śmierci ojca,
przypominając mu o tajemnicy rodziny, której
nigdy nie chciał pamiętać.
Prawda wyłania się podczas szturmowego deszczu.
W ruinach klasztoru Jan znajduje listy – stare,
potargane, ale pełne nazwisk: jego przodkowie
byli uczestnikami spisku, który miał zmienić
granice kraju. Nie tylko to – jego ojciec był
wtedy szpiegiem, a nie mnichem.
Jan musi podejmować decyzję: ujawnić prawdę, co
może doprowadzić do rozpadu wioski, czy
zamilknąć, co oznaczać będzie utratę wiary w
siebie. W końcu, podczas wieczornej modlitwy w
starym domu, Ewa odnajduje zegar, który zawiesił
się w momencie śmierci ojca. Gdy przekręci
pokrętło, zegar znów rusza, a wraz z nim –
pamięć o tajemnicy, którą Jan musiał zapomnieć.
Święty Kacper nie zostaje zniszczony. Ale jego
mieszkańcy zaczynają myśleć inaczej – o
granicach, o przeszłości, o tym, kto naprawdę
rządził ich życiem. Jan patrzy na Ewę, która
teraz wie więcej niż on, i czuje, że coś w nim
się zmienia. Prawda nie może być ukryta długo.
