Lata 2047. Wawrzyn, miasto zniszczone przez

wojnę i klimatyczne kataklizmy, przeżywa

ostatnie chwile swojej egzystencji. Kobiety są

jedynym źródłem siły – ich organizmy są

odpornikiem na choroby i radioaktywność, a ich

zdolność do rozmnażania jest kontrolowana przez

nowy rząd.

Jedna z nich, Ewa, ma sześć lat i nie wie, że

jej matka, naukowca, została zamordowana przez

dowódcę obozu, generała Szczepanowskiego.

Ostatni dzień życia matki to nagranie zapisane w

tajnym laboratorium: „To on trzyma klucz do

przetrwania”.

Ewa zostaje wybrana do eksperymentu – jej DNA

może być odpowiedzią na utratę płodności.

Przydzielona do domu generała, musi przyjąć jego

córkę jako siostrę. W tym samym czasie, w

podziemiach miasta, grupa kobiet tworzy sekretne

bractwo, które śledzi szlaki przetrwania i

planuje obalenie rządu.

Generał, uwięziony w swoim mocy, próbuje ukryć,

że jego żona, pierwsza żołnierzką, była zabita

za udział w buncie. Ewa, przez przypadłość,

znajduje jej dziennik, który potwierdza, że

generał to morderca. Zanim jednak może go odkryć,

zostaje uprowadzona przez bractwo.

Prowadzona przez starą koleżankę matki, Ewa

uczestniczy w akcji intrygi – przekazanie

dokumentów do zagranicznych sojuszników. Generał,

zrozpaczony, próbował ukryć prawdę, ale teraz

jego przeszłość zostaje odkryta.

W końcowej scenie, Ewa stoi przed generałem,

który już wie, że jego córka nie jest jego krwią.

W jednym ruchu, bez słowa, zrywa mu rękaw,

odsłaniając znak po operacji, która daje mu

władzę. Bractwo wchodzi. Tyrant pada.

Miasto tonie, ale przetrwanie zostało zapewnione.

Ewa, teraz liderem, patrzy na zachód, gdzie w

oddali błyska światło nowego porządku.