W 1946 roku, po powstaniu warszawskim, miasto
leży w ruinach. W jednym z ostatnich domów w
dzielnicy Praga, Ewa Kowalska czeka. Jest żoną
generała, który uciekł do Zachodu, zostawiając
ją z córką i ojcem, który nie chce jej wybaczyć.
Ostatnie lata to walka o przetrwanie — skradane
łózka, zakazane książki, i tajne spotkania w
podziemiach.
Ewa pracuje w szpitalu, ale jej prawdziwy
obowiązek to przekazywanie wiadomości między
opozycją a środowiskiem politycznym. Jeden z jej
kontaktów, Jan Nowak, jest oddanym sługą partii,
który od lat śledzi jej kroki. On wie, że Ewa ma
tajemnicę: jej córka, Ania, została adoptowana
przez oficera niemieckiego, który przebywał w
Warszawie w czasie okupacji.
Wojna dopiero się skończyła, a nowe rządy chcą
zniszczyć każdy ślad przeszłości. Ewa otrzymuje
list od generała, który prosi ją o spotkanie w
Gdańsku. Ale Jan Nowak zabronił jej tam iść. To
konflikt, który zmienia wszystko.
W dniu spotkania, Ewa decyduje się na sojusz z
wrogiem — generałowi pomaga ukryć córkę w
prywatnej rezydencji, gdzie może być bezpieczna.
Jan Nowak, zmuszony do działania, zdradza jej
sekret: Ania nie jest córką generała, tylko jego
brata, który został zabity przez Niemców. Ewa
nie wie, czy to prawda, ale zdecyduje się na
bunt przeciwko swemu mężowi i swemu dawному
przyjacielowi.
Dziecko zostaje ukryte w lesie, a Ewa zostaje
aresztowana. W więzieniu, Jan Nowak, jako oddany
sługa systemu, mówi jej: „To nie moja wina, że
nasze drogi się rozdzielają”. Dzień później,
jego ciało znaleziono w kanalizacji.
W końcu, Ewa wraca do domu, sama, z córką. Czas
na rozbitą rodzinę, sojusz z wrogiem, i
sentymentalny koniec, w którym wszystko, co było,
już nie jest.
