W 1932 roku, w Warszawie, szeryf zatrzymuje
młodych kobiet z pociągu, który miał zawieźć je
do Londynu. Ich dokumenty są fałszywe, a
przeprawa zakazana. Zostają odwiezione na
dworzec i zostają skazane na niewolę. W tym
samym czasie, w prowincji, młoda córka
arystokraty odkrywa, że jej ojciec handluje
informacjami z Niemcami.
W domu rodzinnym, podczas kolacji, syn córki –
chłopak z wykształceniem, ale bez pracy –
zauważa, że jego ojciec zniknął. Kobiety, które
wcześniej były jego opiekunkami, teraz przestają
go traktować jak syna. Przypomina mu, że jego
rodzice byli politykami, a on jest ich potomkiem.
Podczas wyjazdu do Krakowa, kobiety zauważają,
że ktoś śledzi ich. W hotelu, jeden z nich
pojawia się z listem, który dowodzi, że ich
przyjaciele z PRL mają kontakt z Niemcami. List
jest ukryty w książce, która została dana im
jako prezent.
Zmieniony plan podróży: kobiety wracają do
Warszawy, gdzie spotykają się z dawnym
sekretarzem partii. On mówi, że to był błąd – że
nie powinno być tak. Że to była tylko jedna
osoba, a teraz wszystko zmienia się.
W nocy, kobiety organizują spotkanie w starym
warsztacie. Tam zjawia się mężczyzna, który
twierdzi, że wie wszystko. Mówi, że to nie oni
są zdrajcami, ale ci, którzy chcą ich zniszczyć.
Wysokiego poranka, kobiety znajdują ciało
mężczyzny w kanalizacji. To ten, który przekazał
im list. Nie ma żadnych śladów, ale w jego
kieszeni znajduje się kartka z nazwiskiem ojca
córki.
Córka ojca decyduje się wziąć udział w akcji.
Wraz z innymi kobietami, wchodzi do biura, gdzie
zostaje wyciągnięta przez mężczyzn. Odpiera, ale
zostaje zatrzymana. W tym samym czasie, jej brat,
który był w szkolnej drużynie, zostaje
wypuszczony z więzienia.
Zaplanowano wydarzenie: kobiety mają zabić
mężczyznę, który przeszkadza. Ale w trakcie
działania, jeden z nich umiera. Inni uciekają,
ale zostają przechwycony.
W nocy, kobiety przekazują informacje do
komuniki. Jedna z nich zostaje zabita, druga
zmuszona do ucieczki. Wszystkie pozostają bez
odpowiedzi.
Koniec.
